ΟΜΟΝΟΙΑ 0-1 ΠΑΦΟΣ: Το Σούπερ Καπ που έδειξε τα προβλήματα του «τριφυλλιού»

Η ΟΜΟΝΟΙΑ έχασε τον πρώτο τίτλο της σεζόν. Το Σούπερ Καπ πήγε στη Πάφος με γκολ του Λελέ στο 74' λεπτό. Ένα αποτέλεσμα που δεν κάνει καμία δικαιολογία — ο τελικός ήταν εκεί να κερδηθεί και δεν κερδήθηκε. Χειρότερα, η εικόνα που παρουσίασε η ομάδα, ιδιαίτερα στο δεύτερο ημίχρονο, ήταν ανησυχητική για τα σοβαρά χρήματα που ξοδέψαμε το καλοκαίρι.

Το πρώτο 45λεπτο ήταν αποδεκτό — ισορροπημένο, κλειστό, τυπικό τελικού. Η ΟΜΟΝΟΙΑ είχε πιο καλές στιγμές και ήταν κοντά στο 1-0 με τον Μαγιαμπέλα. Όμως στα δεύτερα 45 λεπτά, η ομάδα μας εξαφανίστηκε. Η Πάφος ανέβασε στροφές, πίεσε, δημιούργησε χώρους και κατάφερε να βρει το γκολ που έκρινε. Δέκα τελικές η Πάφος έναντι δύο της ΟΜΟΝΟΙΑΣ — τα νούμερα λένε όλα τα εχόμενα.

Ναι, μεσοδρόμησαν ενδιαφέρουσες κινήσεις με την είσοδο του Τανάσε και Μπράουερς στο ημίχρονο. Δύο νέα ονόματα που έπαιξαν μόλις δύο προπονήσεις με τη νέα τους ομάδα. Θα μπορούσε να ήταν μια ανάφλεξη, ένα τερέλι που θα έσωζε το παιχνίδι. Δεν συνέβη. Αυτό δείχνει — και ο Μπεργκ το ξέρει — ότι υπάρχει πρόβλημα στη δεύτερη ημιώρα, στη διανοητική σταθερότητα, στην ικανότητα ελέγχου του αγώνα.

Τα ερωτήματα είναι σαφή. Γιατί η ομάδα έπαιξε άλλη ΟΜΟΝΟΙΑ στο δεύτερο ημίχρονο; Γιατί δεν υπήρξε επαγρύπνηση; Γιατί η Πάφος, που ήταν πολύ καλύτερη εκεί πέρα, βρήκε εύκολα χώρους για να μας απειλήσει; Ο Μπεργκ έχει δουλειά να κάνει. Δεν είναι τυχαίο ότι η ΟΜΟΝΟΙΑ σε μια σειρά αγώνων έχει αυτό το πρόβλημα — υψηλή απόδοση πρώτα, κατάρρευση μετά.

Θετικά: η ομάδα πίεσε στο τέλος, δεν έσπασε ψυχολογικά, προσπάθησε να ισοφαρίσει. Ο Φαμπιάνο βγήκε καλός. Αλλά ένας τελικός δεν κερδίζεται με θετικά συναισθήματα. Κερδίζεται με νεύρο, συγκέντρωση και σωστές επιλογές. Εδώ είχαμε ελλείψεις και στα τρία. Αυτό πρέπει να διορθωθεί άμεσα, γιατί το πρωτάθλημα δεν περιμένει κανέναν.

Μπροστά, η ΟΜΟΝΟΙΑ αναμένει τον Άρη στη Λεμεσό. Δεν υπάρχει χρόνος αποθρύψεως, δεν υπάρχει χώρος για ψυχολογικές εξηγήσεις. Πρέπει να δούμε ποιος είναι ο πραγματικός χαρακτήρας αυτής της ομάδας — αν μπορεί να σηκωθεί μετά από πτώμα ή αν θα ξεσπάσει σε διαμάχες και αμφιβολίες.