Rotation για τον Μπεργκ: Άρης, Απόλλων, Θέλτα – πού θα κάνει τις αλλαγές;
Τρία παιχνίδια, τρεις διαφορετικές απαιτήσεις. Άρης στο πρωτάθλημα, Απόλλων λίγες ημέρες μετά, και μετά η Θέλτα για την πρεμιέρα του Europa League – ένα ματς με εντελώς διαφορετική βαρύτητα. Ο Χένινγκ Μπεργκ στέκεται μπροστά σε ένα διαχειριστικό παζλ που φέρνει όμως και μια ευχάριστη πρόκληση: ποιον θα ξεκινήσει, ποιον θα αφήσει έξω, ποιος θα πάρει 60 λεπτά και ποιος 90; Το ζήτημα έχει αλλάξει ουσιαστικά από την περσινή σεζόν.
Ο Νορβηγός έχει ήδη δείξει τη φιλοσοφία του με την αρχική ενδεκάδα στο Super Cup κατά της Πάφου, όπου προχώρησε σε σημαντικές αλλαγές δίνοντας ρόλο σε παίκτες που δεν είχαν ξεκινήσει στην πρεμιέρα. Το πραγματικό μάθημα ήταν ότι το βάθος πίσω από την πρώτη επιλογή δουλεύει, και ότι μπορεί να αλλάξει πρόσωπα χωρίς να χρειάζεται να αλλάξει ολόκληρη τη φιλοσοφία. Σε μια σεζόν με Ευρώπη, πρωτάθλημα και συνεχόμενες υποχρεώσεις, αυτό είναι τεράστιο πλεονέκτημα.
Στα μετοπίσθεν υπάρχουν αρκετές λύσεις. Στα άκρα έχει Μπαλκόβετς, Κίτσο, Ντουβέρν, Νέγκο και Οντουμπάτζο, ενώ στο κέντρο μπορεί να δημιουργήσει διαφορετικά δίδυμα με Παναγιώτου, Σατκά, Κουλιμπαλί και Σίμιτς. Εδώ το rotation γίνεται σχετικά ευκολότερο – δεν χρειάζεται να αλλάξει ολόκληρη την τετράδα, αλλά μία ή δύο αλλαγές μπορούν να δώσουν ανάσες χωρίς να χαθεί η αμυντική συνοχή.
Στη μεσαία γραμμή, ειδικά στις δύο θέσεις των CDM, ξεκινάει το πραγματικό διλήμμα. Με Μάριτς, Κούσουλο, Π. Ανδρέου και Έιτινγκ να δίνουν επιλογές, κάθε δίδυμο φέρνει διαφορετική ισορροπία. Ένα δίδυμο μπορεί να είναι πιο δημιουργικό, ενώ ένα άλλο να δώσει περισσότερη ασφάλεια. Εδώ ο Μπεργκ θα πρέπει να βρει τη χρυσή τομή, γιατί τα CDM είναι η βάση της λειτουργίας της ομάδας.
Στην επίθεση υπάρχει πνιγμός επιλογών. Τανάσε, Εβάντρο, Μουσιαλόφσκι, Μοννόρ, Τσατζηγιοβάνης, Μαυαμπέλα και άλλοι μπορούν να μπουν στη συζήτηση για τις τρεις επιθετικές θέσεις. Το σημαντικό είναι ότι δεν λειτουργούν ως απόλυτα σταθερές θέσεις – υπάρχει ελευθερία κίνησης και ο Μπεργκ μπορεί να αλλάξει ολόκληρη τη δυναμική της τριάδας χωρίς να αλλάξει τη φιλοσοφία. Στη θέση του φορ ο Ντιονί προσφέρει σημαντικές δυνατότητες σύνδεσης, όμως η συνέχεια εδώ μπορεί να βοηθήσει τη συνοχή της επίθεσης.
Η ΟΜΟΝΟΙΑ πλέον έχει τη πολυτέλεια να αλλάξει παίκτες, αλλά το ερώτημα είναι πόσους και πώς. Ένα ή δύο φρεσκαρίσματα δίνουν ενέργεια, αλλά πέντε ή έξι αλλαγές ταυτόχρονα μπορούν να δημιουργήσουν μια εντελώς διαφορετική ομάδα και να χαλάσουν τη χημεία. Ίσως η καλύτερη λύση να είναι ένα έξυπνο rotation – να διατηρείται ένας κορμός σε κάθε παιχνίδι και γύρω από αυτόν να αλλάζουν συγκεκριμένα πρόσωπα.
Το πραγματικό στοίχημα του Μπεργκ είναι να καταλάβει ότι η καλύτερη ενδεκάδα της ΟΜΟΝΟΙΑΣ δεν είναι ίσως μία συγκεκριμένη. Ίσως είναι ένα σύνολο 16-18 ποδοσφαιριστών που μπορούν να εναλλάσσονται και να κρατούν την ομάδα ανταγωνιστική. Η απάντηση θα αρχίσει να φαίνεται από τον Άρη και θα δοκιμαστεί πραγματικά μέχρι τη Θέλτα. Αν ο Νορβηγός καταφέρει να διαχειριστεί σωστά τις επιλογές που έχει, αυτό που σήμερα μοιάζει με πονοκέφαλο μπορεί να γίνει ένα από τα μεγαλύτερα όπλα της ΟΜΟΝΟΙΑΣ.
