Μια ήττα για Κυπριακή ομάδα στην Ευρώπη είναι ήττα για όλο το νησί

Η Ομόνοια έκανε το καθήκον της. Νίκησε τη Λίνκολν με 1-0 και πήρε την πρόκριση, εξασφαλίζοντας πως το κυπριακό ποδόσφαιρο θα έχει τουλάχιστον μία εκπρόσωπο σε League Phase ευρωπαϊκής διοργάνωσης.
Και όμως, την ώρα που μια κυπριακή ομάδα συνεχίζει να γράφει ευρωπαϊκή ιστορία, ένα κομμάτι του ποδοσφαιρικού κόσμου του νησιού επέλεξε να πανηγυρίσει την αποτυχία των άλλων.
Ο Απόλλωνας αποκλείστηκε από την Μπραν, χάνοντας με 4-2 στην παράταση στο «Άλφαμεγα». Η Πάφος, μία ημέρα αργότερα, έδωσε μια μεγάλη μάχη απέναντι στη Σάλτσμπουργκ. Προηγήθηκε 2-0 με τα γκολ των Λελέ στο 15’ και Γκάμπριελ Τεϊξέιρα στο 37’, όμως ο Ταμπάκοβιτς με χατ-τρικ στο 54’, 58’ και 70’ γύρισε το παιχνίδι σε 2-3. Ο Μουράντ Μαμαντόφ ισοφάρισε στο 84’ για το τελικό 3-3, όμως η Σάλτσμπουργκ πήρε την πρόκριση με συνολικό σκορ 4-3.
Η Πάφος συνεχίζει στα πλέι οφ του Conference League. Ο Απόλλωνας, όμως, ολοκλήρωσε την ευρωπαϊκή του πορεία.
Και κάπου εδώ βρίσκεται το παράδοξο.
Αντί να υπάρχει απογοήτευση για δύο κυπριακές ομάδες που έχασαν την ευκαιρία να προσθέσουν βαθμούς στον συντελεστή της χώρας, υπήρξαν οπαδοί που βρήκαν λόγο να χαμογελάσουν. Να ειρωνευτούν. Να χλευάσουν. Να μετρήσουν την ήττα του άλλου σαν προσωπική νίκη.
Όμως η Ευρώπη δεν γνωρίζει τις οπαδικές μας διαφορές.
Δεν ξέρει Ομόνοια, Πάφο, Απόλλωνα, ΑΠΟΕΛ, ΑΕΚ ή οποιοδήποτε άλλο σήμα. Στην κατάταξη της UEFA υπάρχει μόνο μία λέξη: Κύπρος.
Κάθε βαθμός που κερδίζεται γράφεται δίπλα στο όνομα του νησιού. Και κάθε βαθμός που χάνεται λείπει από το ίδιο όνομα.
Η Κύπρος έχει καταφέρει να ανέβει σημαντικά στην ευρωπαϊκή κατάταξη και η 14η θέση αποτελεί έναν από τους μεγάλους στόχους. Όσο όμως οι ομάδες μας αποχωρούν, τόσο μικραίνει ο αριθμός των ευκαιριών για βαθμούς. Ο αποκλεισμός του Απόλλωνα και η απώλεια της Πάφου από το Europa League κάνουν αυτή τη μάχη δυσκολότερη.
Γι’ αυτό η χαρά για την αποτυχία μιας κυπριακής ομάδας στην Ευρώπη είναι, στην πραγματικότητα, χαρά για κάτι που βλάπτει όλους μας.
Μπορεί να φοράμε διαφορετικά χρώματα.
Μπορεί να τραγουδάμε διαφορετικά συνθήματα.
Μπορεί κάθε Σαββατοκύριακο να θέλουμε ο άλλος να χάσει.
Αλλά στην Ευρώπη, η φανέλα της Κύπρου είναι μία.
Και όταν αυτή η φανέλα πέφτει, δεν πέφτει μόνο ένας σύλλογος. Χάνεται ένας βαθμός. Χάνεται μια ευκαιρία. Χάνεται ένα ακόμη βήμα προς μια καλύτερη ευρωπαϊκή θέση.
Η Ομόνοια, λοιπόν, δεν πρέπει να κοιτάζει μόνο τη δική της πορεία. Με την πρόκριση επί της Λίνκολν κράτησε την κυπριακή παρουσία ζωντανή και εξασφάλισε τουλάχιστον μία ομάδα σε League Phase.
Η επόμενη πρόκληση είναι η Σεντ Τρούιντεν.
Και εκεί, ανεξάρτητα από το χρώμα που φορά ο καθένας στην Κύπρο, θα έπρεπε να υπάρχει ένας κοινός στόχος: να συνεχίσει μια κυπριακή ομάδα.
Γιατί μπορεί να είμαστε αντίπαλοι στο νησί.
Στην Ευρώπη, όμως, είμαστε όλοι στο ίδιο γήπεδο.
Μια ήττα για κυπριακή ομάδα στην Ευρώπη είναι ήττα για όλο το νησί. Και μια πρόκριση είναι νίκη για όλους.



